Dag 5 Van de Cowboys naar Las Vegas

Grand Canyon Ranch

We worden rond 6 uur wakker en aangezien we de kachel uit hebben gemaakt is het goed koud in onze hut. Buiten is er al volop actie en nadat we ons nog een uurtje omdraaien gaan we er toch uit, zonde om hier op een actieve ranch te zitten en dan te slapen ;-) Buiten zijn ze volop bezig met de paarden wij hadden gedacht op een écht toeristische ranch terecht te komen, maar dit is een origineel werkende ranch en dat maakt het extra leuk!! Er komt een soort paard en wagen met toeristen binnen, waarvoor ze dan verschillende kunstjes laten zien…ze vangen paarden en koeien met de lasso, erg leuk wel om te zien. Het blijkt zo te zijn dat mensen vanuit Las Vegas invliegen per helikopter  over de Grand Canyon  dan op de ranch ontbijten en eventueel een paardrijdtocht maken.

Als we aan het ontbijt zitten blijkt het paardrijden toch door te gaan, ik ben helemaal happy. Peter probeert nog om er onderuit te komen maar als hij in de gaten krijgt dat we de enige zijn die 1 uur gekozen hebben (de rest gaat maar een half uur) en ik dus alleen met een cowboy op pad ga, besluit hij toch mee te gaan….

Het blijkt een cowgirl te zijn en nadat we onze paarden hebben gekregen gaan we op pad. We maken een prachtige tocht door het gebied waarbij ze heel veel verteld over de omgeving, en we ook veel zien. De omgeving is zo mooi en het feit dat we gewoon alleen rijden zonder groep maakt het extra leuk. Ik maak veel foto’s onderweg en we stoppen op een punt waar zij een aantal foto’s van ons maakt, wel graag zonder helm ;-). We rijden langs het gebod waar hun buffels zitten en er blijkt een baby Buffalo te zijn van 54 dagen oud. Ze kruisen ook vaak een koe met een Buffalo, die ze dan een Biffalo noemen voor het betere vlees .

Langzaam gaan we terug naar de ranch waar we de paarden weer inleveren, het was absoluut een TOP ervaring die zelfs Peter niet had willen missen.

We kijken nog wat rond maken wat foto’s en besluiten dan om onze spullen in de auto te laden en op weg te gaan naar Las Vegas, onze eindbestemming!!

De Tom Tom weer ingesteld en het blijkt 2 uurtjes rijden te zijn naar Vegas!! Het is een mooie route en onderweg hebben we prachtig uitzicht op de bergen, dit keer zonder sneeuw. Na goed 1.5 uur stoppen we bij de Hooverdam om wat foto’s te maken en zijn we ook weer online. Ik skype even met Noa en Jessy en we zijn weer op de hoogte van hoe het thuis gaat….

We hebben de Tom Tom ingesteld op de Premium Mall North en besluiten hier eerst even te gaan kijken, wat eten en lekker even rondlopen. We kopen nog helemaal niks omdat we een hoop coupons hebben uitgedraaid met fikse kortingen die pas vanaf morgen ingaan. We eten een broodje in de foodcourt en een ijsje bij de Dairy Queen, daar hebben we al zoveel van gehoord en nu eindelijk kunnen we het zelf proberen…erg lekker!

We halen de auto op en rijden naar het hotel om in te checken. Wat een ding is dat zeg niet te geloven! We krijgen een kamer op de 18^de verdieping en de vraag of we willen upgraden slaan we af. Volgens mij kun je hier gewoon geen mindere kamer hebben en dat klopt. We hebben een King suite en dat is niet normaal hoe mooi!

We besluiten even een uurtje plat te gaan, Peter kruipt in bad die heeft een fikse kou te pakken en hoopt zich snel wat beter te voelen.

Tegen 17 uur gaan we op pad. Tegen over ons ligt een grote Mall met een Abercrombie winkel, dat blijken er zelfs 2 te zijn! We kijken wat rond, drinken een smoothie bij Jamba Juice. We steken de weg over naar het Venetian Hotel  wat écht ongelofelijk is. Voor Peter heel handig, zo is hij namelijk toch in Venetië geweest ;-)   we kijken ons in elk geval de ogen uit, ze hebben zelfs het San Marco plein helemaal nagemaakt…zonder duiven, dat dan wel weer!

We eten wat bij Johnny Rockets en lopen zo langzaam terug richting het Encore. We gaan bij de ingang van de Wynn naar binnen en kunnen binnendoor lopen, wat een hotel. Volgens mij lopen we gewoon al 3km binnen door een hotel voordat we op onze kamer zijn. Voor mij is dit allemaal veel te massaal, geef mij die Ranch maar, Peter is echter helemaal in de gloria!! 

Dag 4 van Albuquerque naar de Cowboys!

Vandaag een lange dag voor de boeg, we moeten 850 km rijden naar de ranch waar we zullen overnachten. De planning was om al om 6 uur te gaan rijden maar omdat de kans aanwezig is dat het paardrijden gecanceld wordt i.v.m. het slechte weer besluiten we later te vertrekken. Het is een onrustige nacht, ik slaap slecht en Hommer het hondje loopt blaffend door het huis, zou de chocolade hem opspelen?! Om half 8 nemen we afscheid van Mike en Liz en beginnen aan onze enorme rit. Ik werk eerst het blog bij van de Zondag en slaap dan een uurtje, tegen de tijd dat ik wakker ben is het ruim 10 uur geweest. Tegen half 11 stoppen we bij een groot tankstation voor een broodje en wat koffie. Daar vang ik een gesprek op en hoor dat er een fikse sneeuwstorm bij Flagstaff is, precies de route die we moeten hebben. We besluiten ons te laten verrassen en zien uiteindelijk wel waar we uitkomen.

Flagstaf in de sneeuw!

Ik kruip achter het stuur en Peter zit even online, wel handig dat mobile netwerk. Langzaam maar zeker veranderd het weer en valt er regen die overgaat in natte sneeuw. Niet zo heel veel later rijden we in de buurt van Flagstaff echt de sneeuw in. De wegen zijn gelukkig schoon. We stoppen nog om te tanken en vanaf daar gaat Peter weer rijden. Zo’n 45 km achter Flagstaff ligt Williams, daar zijn we 15 jaar geleden geweest en omdat we dat toen zo leuk vonden besluiten we er nu te stoppen voor wat rond te kijken en een hapje te eten. Het sneeuw ondertussen flink en het is goed koud, dat wordt shoppen in Vegas want de winterkleding raakt langzaam op ;-)

Williams

We lopen rond maken wat foto’s en ik pas een paar cowboy laarzen. Ik besluit ze niet te kopen omdat ze me niet écht lekker zitten. Langzaam hebben we toch wel honger gekregen en besluiten om een pizza te gaan eten in een restaurantje. Het is ondertussen al 14 uur geweest en omdat we nog een 3 uurtjes hebben te gaan besluiten we verder te rijden. We laten Williams achter ons en na een fikse hagelbui verdwijnt de sneeuw letterlijk als sneeuw voor de zon…..laten we hopen dat dit zo blijft!
Het weer wordt onderweg alleen maar beter en we rjden dan ook in 1x door naar Meadview waar de Ranch ligt. Het laatste stukje weet de Tom Tom het niet meer, hij wil ons het veld insturen en het lukt ons niet om zo te zien waar we heen moeten. We stoppen 2x bij motels om te vragen waar we moeten zijn. De laatste stuurt ons stuur naar een eerder punt het Grand Canyon view point en daar blijken we de weg naar beneden te moeten volgen. We vragen ons al waar we in hemelsnaam uitkomen als we een aantal mijlen over een zandweg door hobbelen. De omgeving is prachtig maar als er hier vannacht sneeuw valt zitten we vast…..komt vast goed.
Niet veel later zien we de Ranch liggen, het ziet er erg leuk uit met allemaal kleine huisjes en een aantal indianen tenten oftewel Tipi’s.

Onze lodge!

We lopen richting restaurant en kunnen daar ook inchecken. Meteen kunnen we aangeven of we gebruik maken van het diner en ontbijt, tja je hebt weinig keus want ik denk dat het eerst volgende restaurant meer dan 1 uur rijden is. De prijzen zijn er dan ook naar, ze vragen 40 dollar p.p. voor het diner en 10 dollar voor het ontbijt.

Het paardrijden blijkt weer niet te zijn doorgegaan en we hopen op morgenvroeg.

We gaan opzoek naar ons huisje en dit blijkt echt heel erg leuk én warm te zijn. Er zit een grote gashaard in die jezelf kunt bedienen,en de inrichting is heel erg leuk.

Om 18 uur melden we ons voor het diner en zoals in Amerika vrij normaal is zitten we niet alleen aan tafel, er zit een stelletje uit NY aan onze tafel met een baby van 15 maanden. Hij heeft meegedaan aan de wereldkampioen schappen triatlon in Vegas en het is erg gezellig aan tafel. We krijgen vooraf een ceaser salade en konden kieze tussen vlees of vis. We hadden vlees gekozen en kregen een steak met boontjes en aardappels. Bij mij was alles koud en dat ging dus nog even een rondje terug door de magnetron ;-) als toetje kregen we ijs.

Cowboy Pako komt langs en zingt wat liedjes, na het eten is er buiten een groot kampvuur dit missen we omdat we gewoon als een blok in slaap vallen, het was een lange dag.

Dag 3 Albuquerque.

　
De nacht gaat beter ik wordt om 4.30 uur wakker en App even met Jessy. Een leuke manier van contact zodat we toch een beetje kunnen volgen wat ze zoal doen. Jessy is veel thuis en eet en slaapt bij zijn vriendje Wim en zijn ouders, fijn dat dit zo geregeld kon worden. We skypen ook nog met Noa, ze is bij opa en oma en via haar iPad kan ze mooi met ons praten en ons ook nog zien. We laten haar het huis zien en ze praat nog ff met Meg. Erg leuk dat dit zo kan.
Ik probeer nog wat te slapen en we schrikken tegen half 9 wakker, het blijkt half 8 te zijn omdat de klok in de USA 1 week later dan bij ons terug gaat. Dat scheelt voor ons toch weer iets van tijd, we hebben iets langer!

Nadat iedereen gedoucht en aangekleed is, en Andrew Becca en Drea er ook zijn gaan we erop uit om te ontbijten. In Amerika ontbijten ze niet vaak thuis. Ze eten of niks óf ze kopen iets onderweg of zoal wij nu doen gaan ze uit eten! Het is dan ook ongelofelijk hoe druk het is.
Meg wil graag naar Frontier, een restaurantje op Route 66 waar je je ontbijt of ander eten besteld aan de counter en je nummer wordt afgeroepen als het klaar is. Het ontbijt is redelijk standaard, spek met ei toast en verse jus. Ze bestellen ook nog 2 Cinnemon rollen, die wij kennen als een soort van koffiebroodjes maar dan zonder rozijnen en met kaneel, erg lekker!!

In het hele restaurant hangen veel foto’s van John Wayne, het schijnt een heel erg bekend restaurant te zijn.
Na het ontbijt gaan we verder, we rijden richting de Albuquerque Trams, dit is een kabelbaan die tot aan 11.000 feet gaat, echt mega hoog dus. Ik ben al zo’n held met hoogtes maar Liz verzekerd mij dat dit niet eng is, zolang je maar tegen de berg op kijkt. En het klopt inderdaad, zolang ik niet naar beneden kijk gaat het prima, bovenaan de berg is het uitzicht ongelofelijk mooi en staan we met onze voeten al in een tamelijk pak sneeuw. Van de andere kant van de berg kan men skiën en het is er echt prachtig. Ik merk na een tijdje boven wel dat ik kort van adem wordt, dat heeft puur met de hoogte te maken. Na het maken van veel foto’s gaan we terug naar beneden. Ook hier is het uitricht weer adembenemend, ik ben zo blij dat ik ben mee gegaan.

We nemen afscheid van Andrew, Becca en Drea, Andrew moet gaan werken en Becca komt met de kleine ook s‘’avonds nog eten, die zien we dus nog. Wij gaan verder, Mike stopt bij een route 66 bord zodat we foto’s kunnen maken en daarna gaan we door naar Old Town. Meg wil cadeautjes kopen voor Jessy en Noa en dat lukt Het blijkt een kleine en oud centrum te zijn met winkeltjes gericht op cowboys en indianen, erg leuk. We komen nog terecht in een Ratelslang Museum waar je ook op de foto kunt met de slangen, ik bedank vriendelijk. We shoppen nog even vrolijk door en ik vind super gave cowboy laarsjes voor Noa, ze zijn zo leuk. Maar ik durf ze niet mee te nemen, ze zijn niet goedkoop en het risico dat ze niet passen is te groot…wel erg jammer!!

Nadat we onze inkopen hebben gedaan gaan we terug naar huis. Het is ondertussen 15 uur en Meg moet om half 5 op de luchthaven zijn voor haar vlucht terug naar Oregon. Waar ze studeert aan de Unuversiteit. We snacken en drinken wat en brengen daarna Meg terug naar de luchthaven en nemen afscheid. Het was zo leuk om haar weer even te zien en de kans is groot dat ze volgend jaar 3 weken in Nederland is i.v.m. een of ander fiets project van haar Universiteit. Nadat we Meg hebben weggebracht gaan we even langs de supermarkt, we willen wat dingetjes inslaan voor onderweg en Liz moet wat boodschappen doen. Als we terugkomen blijkt de Beagle Hommer op onze kamer te zijn geweest.

Hij heeft de zak met chocolaatjes die Peter had gekregen uit de koffer geplukt en helemaal opgegeten, inclusief papiertjes!! Er is helemaal niks meer van terug te vinden, buiten de zak waar ze in zitten is echt alles weg….ongelofelijk en we hopen maar dat hij niet ziek word?
Daarna bel ik met de Ranch om te vragen hoe laat de paardrijtoer precies start. De planning was dat dit half 6 zou zijn en dat we dus om 6 uur morgens weg moeten, daar we 8 uur moeten rijden. Het meisje aan de telefoon verteld me dat vanwege het slecht weer en het vroeg donker worden de tour vervroegt is naar 15 uur, dat gaan wij nooit redden. Ik spreek af dat we de paardrijdtocht Dinsdagochtend doen, dan maar geen zonondergang. Dat geeft ons iets meer lucht en de ruimte om te stoppen onderweg als we dat willen. Er is genoeg te zien op de weg ernaartoe.

Ik werk ondertussen het blog bij en zet de foto’s op de computer. Daarna gaan we eten, Mike heeft een heerlijke lasagne gemaakt en met de salade en vers brood met kaas uit de over erbij, smaakt dit echt heerlijk! We kletsen nog even heerlijk bij over de leuke dingen die we gedaan en gezien hebben. Na het eten komt Rachel, Megs andere nichtje ook nog langs, leuk om ook haar te zien. We merken dat het extra uur tijdsverschil ons opbreekt en even na 22 uur gaan we dan ook naar bed, we hebben morgen een lange dag te gaan.

Dag 2 van Denver naar Albuquerque!

Ik ben om 3 uur klaar wakker. Gelukkig is er internet. Ik Whats App even met het thuis front waar gelukkig alles goed gaat, en kijk online. Na een kleine 3 kwartier wil ik echt toch nog wel wat slapen. Dan wordt Peter ook wakker, eigenlijk wil hij een film gaan kijken op de iPad maar besluit toch verder te slapen. We worden om 6 uur wakker, niet slecht voor een eerste ochtend. Ik duik onder de douche terwijl Peter koffie maakt en de smsjes en berichtjes op facebook leest voor zijn verjaardag..heel leuk! We drinken onze koffie en om 7 uur checken we uit. Gelukkig heeft het vannacht niet gesneeuwd we waren er stiekem wel bang voor, dat zou niet fijn rijden zijn.

We besluiten gewoon te gaan rijden en onderweg ergens te stoppen voor ontbijt. We hebben een lange weg te gaan 6.30 uur in totaal. Het rijden gaat lekker en we genieten volop van de prachtige bergen en natuur, wat een prachtig stuk Amerika is dit ook helemaal nieuw voor ons. De prachtig besneeuwde bergen maken het geheel af.

Tegen 9 uur komen we weer ergens in de bewoonde wereld en besluiten we te stoppen voor een ontbijt. Ik zie een Cracker Barell en dat ziet er erg leuk uit.
We komen binnen in een souvenirs winkel wara het al volop kerstmis is, erg leuk. We kijken wat rond en laten ons dan aan tafel brengen! Binnen blijken zelfs cowboys te zitten, ik vind het helemaal geweldig!
Het ziet er allemaal heerlijk uit en we besluiten beide om te kiezen voor het aangeraden ontbijt: een soort wentelteefjes met appel en stroop. Een goede keuze want het smaakt heerlijk.
Iets verder door hadden we een Best Buy zien leggen en hier wilden we kijken voor een draadloze WIFI. Hij was helaas nog gesloten en via de Tom Tom zochten we een Wal-Mart zodat we iets te drinken en eten konden inslaan voor onderweg.

Het bleek een mega grote te zijn en in het elektronica gedeelte vonden we de Wifi set. Ook vonden we al een leuk cadeautje voor Jessy en kochten we wat water en lekkers voor onderweg. Al met al had ons dit lang opgehouden en was het al 11 uur. We moesten nog zo’n 5 uurtjes rijden.Ik rij het volgende stuk terwijl Peter even belt met de kinderen die hem natuurlijk ook willen feliciteren.
Langzaam rijden we Colorado uit en rijden we Santa Fe en later New Mexico in. Ongelofelijk hoe het landschap veranderd. Van de mooie bergen naar een vlak gebied wat kilometers uitstrekt. We krijgen zelfs waarschuwingsborden van overstekende beren te zien, die zien we helaas niet.

Na een 2.5 uur rijden besluiten we even te gaan tanken, het blijkt zo‘n heel klein gas stationnetje te zijn,waar de eigenaar gemoedelijk in zijn schommelstoel zit..

Peter gaat verder rijden en ik besluit even lekker de ogen dicht te doen, een uurtje later schrik ik wakker en werk ik alvast zover het verslag bij zodat ik niet alles vanavond bij Meg hoef te schrijven. We hadden gedacht er eerder te zijn maar voor 16 uur gaan we niet redden. Het is zo, we willen wel ook iets zien van deze schitterende omgeving. Met nog 1.5 uur op de teller komen we langzaam in de buurt van Albuquerque! .
En inderdaad tegen 16 uur rijden we de straat in waar Meg woont. Ze staan ons al op te wachten en het is erg leuk om iedereen weer te zien.

Meg’s broer Andrew zijn vriendin Becca en hun dochtertje Andrea zijn er ook.
We kletsen bij drinken koffie en verdelen de cadeautjes die we mee hadden genomen. Peter krijgt nog een leuk Tshirt en ik een mooie poster. Samen met hun hond Hommer maken we een wandeling in de omgeving, het blijkt een hele rustige wijk te zijn met grote huizen.

Voor de avond hebben ze gereserveerd in het Mexicaanse restaurant El Pinto, Meg’s nichtje Molly komt ook mee eten. Het is een typisch Mexicaans restaurant waar we allemaal heerlijk eten ter ere van Peter en Meg’s verjaardag! Beide krijgen ze als verrassing nog een heerlijk dessert waarbij iedereen natuurlijk zingt
We zijn niet veel later thuis en eerlijk gezegd stort ik helemaal in, het tijdsverschil maakt het zwaar en tegen 22.00uur lig ik dan ook heerlijk in bed.

 

Vrijdag 4 November vertrek naar Denver

Nadat  we op Donderavond Noa alvast  wegbrengen, ze gaat bij haar vriendinnetje slapen omdat we al zo vroeg vertrekken en afscheid nemen van Bono en mijn ouders, kunnen we de laatste dingetjes in de koffers stoppen. We besluiten na het zien van de temperaturen om toch de winterjassen nog in de koffer te doen. We hebben plek zat en nemen een kleine extra trolley mee met onze jassen.  De temperaturen met name in Denver en Albuquerque liggen rond de 7 graden, dus ik denk dat het geen slechte keuze is.

Op de valreep krijgen we nog het nieuws dat een lief vriendinnetje met spoed wordt opgenomen omdat haar blindedarm eruit moet, ik baal ervan dat ik haar niet even kan opzoeken maar helaas gaat dat niet lukken om 5 uur s’’morgens ;-)  Gelukkig hebben we s’’morgens nog even contact en blijkt alles goed te zijn gegaan!

We hebben via mijn werk een taxi geregeld, het fijne is dat we 50% korting krijgen en dus voor 30,- euro naar Brussel worden gebracht. Dat is geen geld en parkeren is daar zo duur dat we hier graag gebruik van maken.

We gaan een beetje op tijd naar bed en beloven Jessy wakker te maken voor we vertrekken. Ik slaap meteen,  en schrik om 4 uur wakker. Om half 5 spring ik eruit en duik even lekker onder de douche om wakker te worden. Om 5 uur hoor ik een auto buiten, het blijkt de taxi te zijn, die is wel heel erg vroeg. Hij rijdt weg en tegen half 6 komt hij terug om ons op te halen. We nemen afscheid van Jessy die zich heerlijk omdraait en  lekker verder slaapt.

De chauffeur moet ook nog iemand ophalen in Maastricht en we hopen natuurlijk dat we het allemaal op tijd gaan halen. Achteraf blijkt dit geen enkel probleem, om precies 7 uur draaien we Brussels Airport op. Ik had al zover alles online ingevuld maar kon niet al volledig inchecken, dus zoeken we balie 9 op. Het is nog lekker rustig en na een heel aantal security vragen mogen we door voor de incheck.  Dat verloopt allemaal vlug en al voor half 8 zitten we aan de koffie bij Starbucks!

Op ons gemakje gaan we door de douane en daar eten we nog even wat. We bellen nog even met het thuisfront maar alles lijkt goed te zijn gegaan. We lopen richting onze gate en niet veel later kunnen we al boarden, het gaat allemaal heel soepel en rustig het is dan ook totaal niet druk op onze vlucht lijkt het.  Bij het online inchecken had ik alvast onze stoelen vastgezet, ik kon ervoor kiezen om preferd seating te doen  dit koste per persoon 39 dollar. Het duurt even  voordat ik heb uitgezocht wat het inhoudt maar het blijkt niet meer te zijn dan stoelen vooraan in het toestel tot en met rij 10 zonder extra beenruimte of andere extra’s. We blijven dus gewoon op rij 27 zitten.

Eenmaal in het toestel lijkt dit wel heel erg leeg te zijn en ik zie al snel dat zelfs de stoelen bij de nooduitgang en vooraan achter het schot leeg zijn. Als ik vraag aan de stewardess of wij daar even tueel mogen zitten blijkt dit geen enkele probleem en snel verhuizen we onze spullen  naar voren.

Een ruime 3 zitter en ook nog eens lekker veel beenruimte, ben ik ff blij dat ik geen 39,- dollar heb betaald voor die andere stoelen ;-) Niet veel  later vertrekken we al. Na een klein uurtje komen ze langs met eten ik denk dat ik niet goed hoor…..lasagna met spinazie of chicken en rijst, om half 11 s’morgens!! Aangezien mijn maag al een aantal dagen niet helemaal op de juist plaats zit, besluit ik wat rijst te nemen zodat ik fijn een slaappil kan nemen en hopelijk al heel wat uurtjes maak. We hebben een vlucht van 9 uur voor de boeg met een redelijke overstap op Chicago, dus we hebben nog wel wat tijd te overbruggen.

Het gaat erg lekker, ik slaap toch snel ruim 3 uurtjes  en kijk daarna op de iPad de film van de heineken ontvoering. Zo vliegt de tijd voorbij. Ze komen constant langs voor drinken en we zitten natuurlijk erg goed. Na nog wat potjes Sudoko en wat lezen staan we om 12.15 uur plaatselijke tijd in Chicago.We zijn snel uit het toestel en haasten ons naar imigration. Het is niet druk en binnen 10 minuten staan we aan de kofferband. Hier halen we onze koffers op om ze achter de douane weer in te leveren, gaat super snel allemaal. Daarna nemen we de skytrain naar terminal 3 waar onze vlucht naar Denver vertrekt. We hebben tijd genoeg, we drinken wat en lopen wat langs de winkeltjes. Bij Subway eten we een broodje en zoeken langzaam onze gate op. Ondertussen hebben we ff kans om op internet te komen en Whats appe met de kinderen en vriendinnen, erg leuk om te horen dat het goed gaat.

Onze vlucht naar Denver blijkt te worden uitgevoerd door American Eagel zo’n klein prut vliegtuigje met 2 stoelen rechts en 1 stoel links. Ik heb daar niks mee en slaap dan ook gelukkig het grootste gedeelte. Als we boven Denver vliegen is alles wit, het heeft hier al flink gesneeuwd en ik denk dat onze winterjassen geen overbodige luxe is.

We halen onze koffers op en nemen de bus naar de autoverhuur maatschappij, hij probeert ons nog van alles aan te smeren  maar we willen helemaal niks. Buiten zoeken we een mooie SUV uit en gaan…Tom Tom ingesteld en ons hotel blijkt toch nog 25 minuten rijden. Onderweg zien we opeens  een zelfde hotel liggen maar we besluiten toch gewoon door te rijden,al snel zien we ons hotel Hilton Garden Inn liggen. We checken in en besluiten om in het hotel zelf te gaan eten, ze hebben een leuke kaart en niet duur.

Tegen 20 uur (onze tijd 3.00 uur) zijn we op de kamer. Ik schrijf het blog af en Peter kijkt op de iPad een filmpje, heel erg laat zal het niet worden vanavond, we hebben morgen een lange rit naar Albuquerque op de planning!!

Veranderingen!

Na een drukke en hectische week met veel stress en een zieke Noa zijn we dan nu toch bijna zo ver. De koffers zijn zo goed als gepakt, al blijft het moeilijk. De temperaturen gaan toch redelijk omlaag en ik vraag me af of we uiteindelijk in Las vegas nog wat uurtjes zon kunnen mee pikken? Anders is shoppen natuurlijk een goed alternatief!!

Op de valreep is er toch nog een wijziging aangebracht op onze planning!! We slapen de nacht van maandag op Dinsdag 1 nachtje op de Cowboy ranch onderaan de voet van de Grand Canyon, absoluut een hoogtepunt van de reis....voor mij dan :-) Ik heb tevens een paardrijtoer erbij geboekt, we rijden naar Joshua Tree en daar zullen ook buffels en dergelijke te zien zijn, super toeristisch opgezet maar wel iets wat ik heel graag wil doen. We rijden daarom op Maandag ochtend zeker al om 6 uur weg vanuit Albuquerque, omdat we het anders niet gaan redden.

Al met al een redelijke drukke planning en vooral heel veel kilometers af te leggen,maar we hebben er zin in. Morgen vroeg om 5.30 uur  komt Taxi Patrick ons ophalen en zal ons naar Brussel brengen! Het volgende verslag zal dan ook vanuit de USA zijn, tot daar!