Dag 3 Albuquerque.

　
De nacht gaat beter ik wordt om 4.30 uur wakker en App even met Jessy. Een leuke manier van contact zodat we toch een beetje kunnen volgen wat ze zoal doen. Jessy is veel thuis en eet en slaapt bij zijn vriendje Wim en zijn ouders, fijn dat dit zo geregeld kon worden. We skypen ook nog met Noa, ze is bij opa en oma en via haar iPad kan ze mooi met ons praten en ons ook nog zien. We laten haar het huis zien en ze praat nog ff met Meg. Erg leuk dat dit zo kan.
Ik probeer nog wat te slapen en we schrikken tegen half 9 wakker, het blijkt half 8 te zijn omdat de klok in de USA 1 week later dan bij ons terug gaat. Dat scheelt voor ons toch weer iets van tijd, we hebben iets langer!

Nadat iedereen gedoucht en aangekleed is, en Andrew Becca en Drea er ook zijn gaan we erop uit om te ontbijten. In Amerika ontbijten ze niet vaak thuis. Ze eten of niks óf ze kopen iets onderweg of zoal wij nu doen gaan ze uit eten! Het is dan ook ongelofelijk hoe druk het is.
Meg wil graag naar Frontier, een restaurantje op Route 66 waar je je ontbijt of ander eten besteld aan de counter en je nummer wordt afgeroepen als het klaar is. Het ontbijt is redelijk standaard, spek met ei toast en verse jus. Ze bestellen ook nog 2 Cinnemon rollen, die wij kennen als een soort van koffiebroodjes maar dan zonder rozijnen en met kaneel, erg lekker!!

In het hele restaurant hangen veel foto’s van John Wayne, het schijnt een heel erg bekend restaurant te zijn.
Na het ontbijt gaan we verder, we rijden richting de Albuquerque Trams, dit is een kabelbaan die tot aan 11.000 feet gaat, echt mega hoog dus. Ik ben al zo’n held met hoogtes maar Liz verzekerd mij dat dit niet eng is, zolang je maar tegen de berg op kijkt. En het klopt inderdaad, zolang ik niet naar beneden kijk gaat het prima, bovenaan de berg is het uitzicht ongelofelijk mooi en staan we met onze voeten al in een tamelijk pak sneeuw. Van de andere kant van de berg kan men skiën en het is er echt prachtig. Ik merk na een tijdje boven wel dat ik kort van adem wordt, dat heeft puur met de hoogte te maken. Na het maken van veel foto’s gaan we terug naar beneden. Ook hier is het uitricht weer adembenemend, ik ben zo blij dat ik ben mee gegaan.

We nemen afscheid van Andrew, Becca en Drea, Andrew moet gaan werken en Becca komt met de kleine ook s‘’avonds nog eten, die zien we dus nog. Wij gaan verder, Mike stopt bij een route 66 bord zodat we foto’s kunnen maken en daarna gaan we door naar Old Town. Meg wil cadeautjes kopen voor Jessy en Noa en dat lukt Het blijkt een kleine en oud centrum te zijn met winkeltjes gericht op cowboys en indianen, erg leuk. We komen nog terecht in een Ratelslang Museum waar je ook op de foto kunt met de slangen, ik bedank vriendelijk. We shoppen nog even vrolijk door en ik vind super gave cowboy laarsjes voor Noa, ze zijn zo leuk. Maar ik durf ze niet mee te nemen, ze zijn niet goedkoop en het risico dat ze niet passen is te groot…wel erg jammer!!

Nadat we onze inkopen hebben gedaan gaan we terug naar huis. Het is ondertussen 15 uur en Meg moet om half 5 op de luchthaven zijn voor haar vlucht terug naar Oregon. Waar ze studeert aan de Unuversiteit. We snacken en drinken wat en brengen daarna Meg terug naar de luchthaven en nemen afscheid. Het was zo leuk om haar weer even te zien en de kans is groot dat ze volgend jaar 3 weken in Nederland is i.v.m. een of ander fiets project van haar Universiteit. Nadat we Meg hebben weggebracht gaan we even langs de supermarkt, we willen wat dingetjes inslaan voor onderweg en Liz moet wat boodschappen doen. Als we terugkomen blijkt de Beagle Hommer op onze kamer te zijn geweest.

Hij heeft de zak met chocolaatjes die Peter had gekregen uit de koffer geplukt en helemaal opgegeten, inclusief papiertjes!! Er is helemaal niks meer van terug te vinden, buiten de zak waar ze in zitten is echt alles weg….ongelofelijk en we hopen maar dat hij niet ziek word?
Daarna bel ik met de Ranch om te vragen hoe laat de paardrijtoer precies start. De planning was dat dit half 6 zou zijn en dat we dus om 6 uur morgens weg moeten, daar we 8 uur moeten rijden. Het meisje aan de telefoon verteld me dat vanwege het slecht weer en het vroeg donker worden de tour vervroegt is naar 15 uur, dat gaan wij nooit redden. Ik spreek af dat we de paardrijdtocht Dinsdagochtend doen, dan maar geen zonondergang. Dat geeft ons iets meer lucht en de ruimte om te stoppen onderweg als we dat willen. Er is genoeg te zien op de weg ernaartoe.

Ik werk ondertussen het blog bij en zet de foto’s op de computer. Daarna gaan we eten, Mike heeft een heerlijke lasagne gemaakt en met de salade en vers brood met kaas uit de over erbij, smaakt dit echt heerlijk! We kletsen nog even heerlijk bij over de leuke dingen die we gedaan en gezien hebben. Na het eten komt Rachel, Megs andere nichtje ook nog langs, leuk om ook haar te zien. We merken dat het extra uur tijdsverschil ons opbreekt en even na 22 uur gaan we dan ook naar bed, we hebben morgen een lange dag te gaan.